Τους θρησκευτικούς πάστορες και πρεσβυτέρους, τους έχει, στ' αλήθεια, ορίσει όλους ο Θεός; Μπορεί η αποδοχή των θρησκευτικών παστόρων και πρεσβυτέρων και η υπακοή σε αυτούς να σημαίνει ότι κάποιος υπακούει και ακολουθεί τον Θεό;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Και τώρα ιδού, η κραυγή των υιών Ισραήλ ήλθεν εις εμέ· και είδον έτι την κατάθλιψιν, με την οποίαν οι Αιγύπτιοι καταθλίβουσιν αυτούς· ελθέ λοιπόν τώρα και θέλω σε αποστείλει προς τον Φαραώ, και θέλεις εξαγάγει τον λαόν μου τους υιούς Ισραήλ εξ Αιγύπτου» (Έξ. 3:9-10).

«Λέγει προς τον Σίμωνα Πέτρον ο Ιησούς· Σίμων Ιωνά, αγαπάς με περισσότερον τούτων; […] Λέγει προς αυτόν· Βόσκε τα αρνία μου. Λέγει προς αυτόν πάλιν δευτέραν φοράν· Σίμων Ιωνά, αγαπάς με; […] Λέγει προς αυτόν· Ποίμαινε τα πρόβατά μου» (Ιωάν. 21:15-16).

«Και θέλω σοι δώσει τα κλειδία της βασιλείας των ουρανών, και ό,τι εάν δέσης επί της γης, θέλει είσθαι δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ό,τι εάν λύσης επί της γης, θέλει είσθαι λελυμένον εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. 16:19).

«Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους» (Πράξ. 5:29).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Το έργο που πραγματοποιεί κάποιος που χρησιμοποιείται από τον Θεό, αποσκοπεί στη συνεργασία με το έργο του Χριστού ή του Αγίου Πνεύματος. Αυτός ο άνθρωπος ανυψώνεται από τον Θεό, ανάμεσα στους ανθρώπους, και είναι εκεί για να ηγείται όλων των εκλεκτών του Θεού, ενώ έχει επίσης ανυψωθεί από τον Θεό προκειμένου να επιτελέσει το έργο της ανθρώπινης συνεργασίας. Κάποιος που έχει αυτές τις ιδιότητες, ο οποίος είναι ικανός να επιτελέσει το έργο της ανθρώπινης συνεργασίας, μπορεί να αποτελέσει το όχημα ώστε να εκπληρωθούν περισσότερες από τις απαιτήσεις που έχει ο Θεός για τον άνθρωπο και να επιτευχθεί το έργο του Αγίου Πνεύματος ανάμεσα στους ανθρώπους. Με άλλα λόγια: Ο σκοπός που ο Θεός χρησιμοποιεί αυτόν τον άνθρωπο είναι να κατανοήσουν καλύτερα το θέλημα του Θεού όλοι οι ακόλουθοί Του, και να εκπληρώσουν περισσότερες από τις απαιτήσεις του Θεού. Επειδή οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να κατανοήσουν άμεσα τα λόγια ή το θέλημα του Θεού, ο Θεός ανέθρεψε κάποιον, τον οποίον χρησιμοποιεί για να επιτελέσει ένα τέτοιο έργο. Αυτό το πρόσωπο το οποίο χρησιμοποιεί ο Θεός μπορεί επίσης να περιγραφεί ως ένα μέσο, με το οποίο ο Θεός καθοδηγεί τον κόσμο, ως ένας «μεταφραστής» που επικοινωνεί ανάμεσα στον Θεό και τους ανθρώπους. Γι’ αυτόν τον λόγο, ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μοιάζει με κανέναν από αυτούς που εργάζονται στον οίκο του Θεού ή που είναι απόστολοί Του. Όπως κι αυτοί, μπορεί να ειπωθεί ότι είναι κάποιος που υπηρετεί τον Θεό. Ωστόσο, λόγω της ουσίας του έργου του και του υποβάθρου της χρήσης του από τον Θεό, διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από τους άλλους εργάτες και απόστολους. Όσον αφορά την ουσία του έργου του και το υπόβαθρο της χρήσης του, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από τον Θεό έχει ανυψωθεί από Αυτόν και έχει προετοιμαστεί από Αυτόν για να επιτελέσει το έργο Του, και συνεργάζεται στο έργο του ίδιου του Θεού. Κανένας δεν θα μπορούσε ποτέ να υποκαταστήσει το έργο του, καθώς είναι η ανθρώπινη συνεργασία που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του θεϊκού έργου. Εν τω μεταξύ, το έργο που επιτελούν οι άλλοι εργάτες ή απόστολοι δεν είναι παρά η μεταφορά και η υλοποίηση των πολλών πτυχών των διατάξεων για τις εκκλησίες κατά τη διάρκεια κάθε περιόδου, ή αλλιώς το έργο μιας απλής παροχής ζωής, προκειμένου να διατηρηθεί η εκκλησιαστική ζωή. Αυτοί οι εργάτες και οι απόστολοι δεν έχουν διοριστεί από τον Θεό, πόσο μάλλον μπορεί να λέγεται ότι χρησιμοποιούνται από το Άγιο Πνεύμα. Επιλέγονται από τις εκκλησίες και, αφότου εκπαιδευθούν και καλλιεργηθούν για κάποιο χρονικό διάστημα, όσοι είναι κατάλληλοι συνεχίζουν, ενώ όσοι είναι ακατάλληλοι στέλνονται από εκεί που ήρθαν. Επειδή αυτοί οι άνθρωποι επιλέγονται από τις εκκλησίες, ορισμένοι αποκαλύπτουν το πραγματικό τους πρόσωπο όταν γίνουν ηγέτες, ενώ κάποιοι απ’ αυτούς κάνουν και πολλά άσχημα πράγματα και καταλήγουν να εξολοθρεύονται.

από «Σχετικά με τη χρήση του ανθρώπου από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Το έργο στο μυαλό του ανθρώπου επιτυγχάνεται πολύ εύκολα από τον άνθρωπο. Οι πάστορες και οι ηγέτες στον θρησκευτικό κόσμο, για παράδειγμα, βασίζονται στα προσόντα και τη θέση τους για να κάνουν το έργο τους. Οι άνθρωποι που τους ακολουθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα θα μολυνθούν από τα προσόντα τους και θα επηρεαστούν από κάποια από αυτά τα υπάρχοντα. Επικεντρώνονται στα προσόντα του ανθρώπου, στις ικανότητες και στη γνώση των ανθρώπων και δίνουν προσοχή σε κάποια υπερφυσικά πράγματα και σε πολλά βαθιά μη ρεαλιστικά δόγματα (βέβαια, αυτά τα βαθιά δόγματα είναι ανέφικτα). Δεν επικεντρώνονται στις αλλαγές στη διάθεση των ανθρώπων, αλλά εστιάζουν στην εκπαίδευση των ανθρώπων ως προς την ικανότητα τους να εκτελούν έργο και να κηρύττουν, βελτιώνοντας τη γνώση των ανθρώπων και τα πλούσια θρησκευτικά δόγματα. Δεν επικεντρώνονται στο πόσο μεταβάλλεται η διάθεση των ανθρώπων ή πόσοι άνθρωποι καταλαβαίνουν την αλήθεια. Δεν ασχολούνται με την ουσία των ανθρώπων, πολύ λιγότερο δε, προσπαθούν να γνωρίσουν τις κανονικές και μη καταστάσεις του ανθρώπου. Δεν αντικρούουν τις αντιλήψεις των ανθρώπων ούτε τις αποκαλύπτουν, πολύ λιγότερο δε, διορθώνουν τις ελλείψεις ή τη διαφθορά τους. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που τους ακολουθούν υπηρετούν με τα φυσικά τους ταλέντα και αυτό που εκφράζουν είναι η γνώση και η ασαφής θρησκευτική αλήθεια, τα οποία είναι εκτός πραγματικότητας και εντελώς ανίκανα να προσδώσουν στους ανθρώπους ζωή. Στην πραγματικότητα, η ουσία του έργου τους είναι η καλλιέργεια του ταλέντου, η μετατροπή ενός ατόμου που δεν έχει τίποτα σε ένα ταλαντούχο απόφοιτο ιερατικής σχολής, ο οποίος αργότερα θα συνεχίζει να εργάζεται και να ηγείται.

από «Το έργο του Θεού και το έργο του ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Όταν ακολουθείς τον Θεό, κύρια σημασία έχει το ότι όλα πρέπει να είναι σύμφωνα με τα λόγια του Θεού σήμερα: Είτε επιδιώκεις την είσοδο στη ζωή είτε την εκπλήρωση του θελήματος του Θεού, τα πάντα πρέπει να επικεντρώνονται γύρω από τα λόγια του Θεού σήμερα. Αν αυτά που επικοινωνείς και επιδιώκεις δεν επικεντρώνονται γύρω από τα λόγια του Θεού σήμερα, τότε είσαι ξένος στα λόγια του Θεού και στερείσαι απόλυτα του έργου του Αγίου Πνεύματος. Αυτό που επιθυμεί ο Θεός είναι άνθρωποι που ακολουθούν τα βήματά Του. Ανεξάρτητα από το πόσο θαυμαστά και αγνά είναι όσα κατανόησες προηγουμένως, ο Θεός δεν τα επιθυμεί, και αν είσαι ανίκανος να τα παραμερίσεις, τότε θα αποτελέσουν τεράστιο εμπόδιο στην είσοδό σου στο μέλλον. Όλοι όσοι είναι ικανοί να ακολουθούν το παρόν φως του Αγίου Πνεύματος, είναι ευλογημένοι. Ο λαός των προηγούμενων εποχών ακολούθησε κι εκείνος τα βήματα του Θεού, αλλά δεν μπορούσε να ακολουθήσει μέχρι σήμερα· τούτη είναι η ευλογία του λαού των έσχατων ημερών. Όσοι μπορούν να ακολουθούν το παρόν έργο του Αγίου Πνεύματος και μπορούν να ακολουθούν τα βήματα του Θεού, έτσι ώστε να ακολουθούν τον Θεό οπουδήποτε τους καθοδηγεί, αυτοί είναι άνθρωποι ευλογημένοι από τον Θεό. Όσοι δεν ακολουθούν το παρόν έργο του Αγίου Πνεύματος, δεν έχουν εισέλθει στο έργο των λόγων του Θεού και, ανεξάρτητα από το πόσο πολύ εργάζονται, πόσο μεγάλα είναι τα δεινά τους ή πόσο πολύ τρέχουν, τίποτα από αυτά δεν σημαίνει κάτι για τον Θεό και δεν πρόκειται να τους επιδοκιμάσει. Σήμερα, όλοι όσοι ακολουθούν τα παρόντα λόγια του Θεού, βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος· όσοι είναι ξένοι προς τα λόγια του Θεού σήμερα, είναι και έξω από το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, και τέτοιοι άνθρωποι δεν επιδοκιμάζονται από τον Θεό. Υπηρεσία που είναι σε διάσταση από τις παρούσες ομιλίες του Αγίου Πνεύματος, είναι υπηρεσία που προέρχεται από τη σάρκα και τις αντιλήψεις, και είναι ανίκανη να βρίσκεται σε συμφωνία με το θέλημα του Θεού. Εάν οι άνθρωποι ζουν μέσα σε θρησκευτικές αντιλήψεις, τότε δεν μπορούν να κάνουν τίποτα ταιριαστό στο θέλημα του Θεού και, παρ’ όλο που Τον υπηρετούν, η υπηρεσία τους γίνεται μέσα από τη φαντασία και τις αντιλήψεις τους και είναι εντελώς ανίκανοι να υπηρετούν σύμφωνα με τη θέληση του Θεού. Όσοι είναι ανίκανοι να ακολουθήσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, δεν κατανοούν το θέλημα του Θεού, και όσοι δεν κατανοούν το θέλημα του Θεού, δεν μπορούν να Τον υπηρετήσουν. Ο Θεός επιθυμεί υπηρεσία σύμφωνη με την καρδιά Του· δεν επιθυμεί υπηρεσία που προέρχεται από τις αντιλήψεις και τη σάρκα. Εάν οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να ακολουθήσουν τα βήματα του έργου του Αγίου Πνεύματος, τότε ζουν μέσα σε αντιλήψεις. Η υπηρεσία τέτοιων ανθρώπων διακόπτει και διαταράσσει, και μια τέτοια υπηρεσία είναι αντίθετη προς τον Θεό. Έτσι, όσοι είναι ανίκανοι να ακολουθήσουν τα βήματα του Θεού, είναι ανίκανοι και να Τον υπηρετήσουν. Όσοι είναι ανίκανοι να ακολουθήσουν τα βήματα του Θεού, οπωσδήποτε Του εναντιώνονται, και είναι ανίκανοι να είναι σε σύμπνοια με τον Θεό. «Ακολουθώ το έργο του Αγίου Πνεύματος» σημαίνει ότι κατανοώ το θέλημα του Θεού σήμερα, είμαι ικανός να ενεργώ σύμφωνα με τις παρούσες απαιτήσεις του Θεού, είναι ικανός να υπακούει και να ακολουθεί τον Θεό του σήμερα και εισέρχεται σε συμφωνία με τις νεότερες ομιλίες του Θεού. Μόνο αυτός είναι κάποιος που ακολουθεί το έργο του Αγίου Πνεύματος και βρίσκεται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι μόνο ικανοί να δέχονται τον έπαινο του Θεού και να Τον βλέπουν, αλλά μπορούν επίσης να γνωρίζουν τη διάθεση του Θεού μέσα από το τελευταίο έργο Του. Μέσα από το τελευταίο έργο Του, μπορούν ακόμα να γνωρίζουν τις αντιλήψεις και την ανυπακοή του ανθρώπου, καθώς και τη φύση και την ουσία του ανθρώπου. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους, είναι ικανοί να επιτύχουν σταδιακές αλλαγές στη διάθεσή τους. Μονάχα τέτοιοι άνθρωποι είναι ικανοί να αποκτήσουν τον Θεό και έχουν βρει πραγματικά την αληθινή οδό.

από «Γνώρισε το νεότερο έργο του Θεού και ακολούθησε τα βήματα του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

8. Οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό πρέπει να υπακούουν τον Θεό και να Τον προσκυνούν. Δεν πρέπει να εξυμνείς ή να εξαίρεις κανένα άτομο. Δεν πρέπει να δίδεις την πρώτη θέση στον Θεό, τη δεύτερη θέση στους ανθρώπους που εξαίρεις και την τρίτη θέση στον εαυτό σου. Κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να κατέχει θέση στην καρδιά σου και δεν πρέπει να θεωρείς τους ανθρώπους -ιδίως εκείνους που σέβεσαι- ισότιμους με τον Θεό, ίσους με Αυτόν. Αυτό θεωρείται απαράδεκτο από τον Θεό.

από «Οι δέκα κανονιστικές διατάξεις που πρέπει να τηρούνται από τους εκλεκτούς του Θεού στην Εποχή της Βασιλείας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Μερικοί άνθρωποι δεν χαίρονται με την αλήθεια, πολύ λιγότερο, με την κρίση. Αντίθετα, χαίρονται με τη δύναμη και τον πλούτο. Αυτά τα άτομα θεωρούνται σνομπ. Αναζητούν αποκλειστικά εκείνα τα θρησκεύματα στον κόσμο που έχουν επιρροή κι εκείνους τους πάστορες και τους δασκάλους που προέρχονται από τις ιερατικές σχολές. Παρά το γεγονός ότι δέχτηκαν την οδό της αλήθειας, παραμένουν επιφυλακτικοί και δεν είναι σε θέση να αφοσιωθούν πλήρως. Μιλούν για θυσίες προς τον Θεό, αλλά τα μάτια τους επικεντρώνονται σε μεγάλους πάστορες και δασκάλους κι ο Χριστός παραμερίζεται. Οι καρδιές τους είναι γεμάτες με φήμη, πλούτη και δόξα. Δεν πιστεύουν καθόλου ότι ένας τέτοιος ασήμαντος άνθρωπος είναι ικανός να κατακτήσει τόσους πολλούς, ότι ένας τόσο ασήμαντος είναι ικανός να οδηγήσει τους ανθρώπους στην τελείωση. Δεν πιστεύουν καθόλου ότι όλα αυτά τα μηδενικά μέσα στη σκόνη και σωρούς κοπριάς είναι τα άτομα που επιλέγονται από τον Θεό. Πιστεύουν ότι, αν αυτοί οι άνθρωποι ήταν τα αντικείμενα της σωτηρίας του Θεού, τότε ο ουρανός και η γη θα γύριζαν ανάποδα κι όλοι οι άνθρωποι θα ξεκαρδίζονταν στο γέλιο. Πιστεύουν ότι, αν ο Θεός επέλεξε κάποιους τόσο τιποτένιους για να τελειωθούν, τότε αυτοί οι μεγάλοι άντρες θα γίνονταν ο ίδιος ο Θεός. Οι αντιλήψεις τους είναι μολυσμένες με την απιστία. Πράγματι, πιο πολύ κι από την απιστία, είναι εξωφρενικά θηρία. Γιατί εκτιμούν μόνο τη θέση, το κύρος και τη δύναμη· αυτό που έχουν σε μεγάλη εκτίμηση είναι μεγάλες ομάδες και θρησκεύματα. Δεν έχουν κανένα σεβασμό για όλους εκείνους που οδηγούνται από τον Χριστό· είναι απλά προδότες που γύρισαν την πλάτη τους στον Χριστό, στην αλήθεια και στη ζωή.

Αυτό που θαυμάζεις δεν είναι η ταπεινοφροσύνη του Χριστού, αλλά εκείνοι οι ψεύτικοι διακεκριμένοι ποιμένες. Δεν αγαπάς το κάλλος ή τη σοφία του Χριστού, αλλά εκείνους τους φαύλους που συνδέονται με τον άθλιο κόσμο. Γελάς με τον πόνο του Χριστού, που δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι Του, αλλά θαυμάζεις αυτά τα πτώματα που αρπάζουν προσφορές και ζουν στην ακολασία. Δεν είσαι πρόθυμος να υποφέρεις μαζί με τον Χριστό, αλλά ευχαρίστως πέφτεις στην αγκαλιά εκείνων των απερίσκεπτων αντίχριστων, παρόλο που σου παρέχουν μόνο σάρκα, μόνο γράμματα και μόνο έλεγχο. Ακόμα και τώρα, η καρδιά σου εξακολουθεί να στρέφεται προς εκείνους, προς τη φήμη τους, προς το κύρος τους και προς την επιρροή τους. Κι όμως συνεχίζεις να διατηρείς μια στάση, κατά την οποία σου είναι δύσκολο να χωνέψεις το έργο του Χριστού και είσαι απρόθυμος να το αποδεχθείς. Γι’ αυτό λέω ότι δεν έχεις την πίστη που απαιτείται για να αναγνωρίσεις τον Χριστό. Ο λόγος που Τον ακολουθείς ως σήμερα είναι εξ ολοκλήρου επειδή αναγκάστηκες. Στην καρδιά σου για πάντα δεσπόζουν υπεροπτικές εικόνες· δεν μπορείς να ξεχάσεις κάθε τους λέξη και πράξη, ούτε τις γεμάτες επιρροή λέξεις και τα χέρια τους. Είναι, στην καρδιά σας, για πάντα υπέρτατοι και για πάντα ήρωες. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει για τον σύγχρονο Χριστό. Είναι για πάντα ασήμαντος στην καρδιά σου και για πάντα ανάξιος σεβασμού. Γιατί Αυτός είναι πάρα πολύ συνηθισμένος, έχει πολύ μικρή επιρροή και απέχει πολύ από την υπεροψία.

από «Είσαι ένας αληθινός πιστός του Θεού;» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Όσοι λένε ότι ακολουθούν τον Θεό, καλά θα έκαναν να ανοίξουν τα μάτια τους και να κοιτάξουν καλά, προκειμένου να δουν σε ποιον ακριβώς πιστεύουν: Στ’ αλήθεια πιστεύεις στον Θεό ή, μήπως, στον Σατανά; Αν ξέρεις ότι αυτό στο οποίο πιστεύεις δεν είναι ο Θεός, αλλά τα δικά σου είδωλα, τότε καλύτερα να μην λες ότι είσαι πιστός. Εάν πραγματικά δεν γνωρίζεις σε ποιον πιστεύεις, και πάλι, καλά θα κάνεις να μην λες ότι είσαι πιστός. Θα ήταν βλασφημία! Κανείς δεν σε αναγκάζει να πιστεύεις στον Θεό. Μην πείτε ότι πιστεύετε σ' Εμένα, καθώς έχω ακούσει αυτά τα λόγια αρκετές φορές εδώ και πολύ καιρό, και δεν επιθυμώ να τα ακούσω ξανά, επειδή αυτό στο οποίο πιστεύετε είναι τα είδωλα μέσα στις καρδιές σας και τα τοπικά φαύλα φίδια ανάμεσά σας. Όσοι κουνούν το κεφάλι τους όταν ακούν την αλήθεια, και χαμογελούν πλατιά όταν ακούν για θάνατο, είναι απόγονοι του Σατανά και αποτελούν όλοι τους αντικείμενα προς εξάλειψη.

από «Προειδοποίηση σε όσους δεν κάνουν πράξη την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Σχετικό περιεχόμενο