Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Γιατί η κινεζική κομμουνιστική κυβέρνηση καταδιώκει άγρια, περιορίζει και λαμβάνει σκληρά μέτρα κατά του Παντοδύναμου Θεού και της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Η γενεά αύτη είναι πονηρά» (Λουκ. 11:29).

«Ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (1Ιωάν. 5:19).

«Πως έπεσες εκ του ουρανού, Εωσφόρε, υιέ της αυγής· συνετρίφθης κατά γης, συ ο καταπατών τα έθνη. Συ δε έλεγες εν τη καρδία σου, Θέλω αναβή εις τον ουρανόν, θέλω υψώσει τον θρόνον μου υπεράνω των άστρων του Θεού· και θέλω καθήσει επί το όρος της συνάξεως, προς τα μέρη του βορρά· θέλω αναβή επί τα ύψη των νεφελών· θέλω είσθαι όμοιος του Υψίστου» (Ησ. 14:12-14).

«Και έγεινε πόλεμος εν τω ουρανώ· ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού επολέμησαν κατά του δράκοντος· και ο Δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού, και δεν υπερίσχυσαν, ουδέ ευρέθη πλέον τόπος αυτών εν τω ουρανώ. Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ' αυτού» (Αποκ. 12:7-9).

«Και ότε είδεν ο δράκων ότι ερρίφθη εις την γην, εδίωξε την γυναίκα, ήτις εγέννησε τον άρρενα» (Αποκ. 12:13).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Όταν η γη δεν υπήρχε ακόμα, ο αρχάγγελος ήταν ο σπουδαιότερος από τους αγγέλους του ουρανού. Είχε δικαιοδοσία πάνω σε όλους τους αγγέλους στον ουρανό. Αυτή ήταν η εξουσία που ο Θεός τού παραχώρησε. Με εξαίρεση τον Θεό, ήταν ο σπουδαιότερος από τους αγγέλους του ουρανού. Όταν αργότερα ο Θεός δημιούργησε την ανθρωπότητα, ο αρχάγγελος διέπραξε μια μεγαλύτερη προδοσία εναντίον του Θεού στη γη. Λέω ότι πρόδωσε τον Θεό, διότι ήθελε να διαχειρίζεται την ανθρωπότητα και να ξεπεράσει την εξουσία του Θεού. Ο αρχάγγελος ήταν αυτός που έβαλε την Εύα στον πειρασμό να αμαρτήσει. Το έκανε, διότι επιθυμούσε να εγκαθιδρύσει το βασίλειό του στη γη και να κάνει τον άνθρωπο να προδώσει τον Θεό και να υπακούει εκείνον αντ’ Αυτού. Είδε ότι υπήρχαν πολλά πράγματα που τον υπάκουσαν· οι άγγελοι τον υπάκουσαν, και το ίδιο έκανε κι ο άνθρωπος στη γη. Τα πουλιά, τα κτήνη, τα δέντρα, τα δάση, τα βουνά, τα ποτάμια κι όλα τα πράγματα πάνω στη γη ήταν κάτω απ’ την φροντίδα του ανθρώπου – δηλαδή του Αδάμ και της Εύας – την στιγμή που ο Αδάμ και η Εύα τον υπάκουσαν. Έτσι, ο αρχάγγελος επιθυμούσε να ξεπεράσει την εξουσία του Θεού και να Τον προδώσει. Αργότερα, οδήγησε πολλούς αγγέλους στο να προδώσουν τον Θεό, οι οποίοι κατόπιν εξελίχθηκαν σε διάφορα ακάθαρτα πνεύματα. Η εξέλιξη της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα δεν έχει προκληθεί από την διαφθορά του αρχαγγέλου; Η ανθρωπότητα είναι μόνο έτσι όπως είναι σήμερα, διότι ο αρχάγγελος πρόδωσε τον Θεό και διέφθειρε την ανθρωπότητα.

από «Θα πρέπει να γνωρίζεις πώς εξελίχθηκε η ανθρωπότητα στο σύνολό της μέχρι την σήμερον ημέρα» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ο Θεός εργάζεται, προνοεί για κάποιον άνθρωπο, τον προσέχει, και ο Σατανάς Τον κατατρέχει σε κάθε βήμα Του. Όποιον ευνοεί ο Θεός, ο Σατανάς τον παρακολουθεί επίσης, ακολουθώντας τον κατά πόδας. Εάν ο Θεός επιθυμεί αυτόν τον άνθρωπο, ο Σατανάς θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να Τον εμποδίσει, χρησιμοποιώντας διάφορους κακούς τρόπους για να δελεάσει, να παρενοχλήσει και να καταστρέψει το έργο που επιτελεί ο Θεός, προκειμένου να επιτύχει τον κρυφό του στόχο. Και ποιος είναι ο στόχος του; Δεν θέλει να αποκτήσει ο Θεός κανέναν· θέλει όλους εκείνους που επιθυμεί ο Θεός να τους καταλάβει, να τους ελέγχει, να τους εξουσιάζει, προκειμένου να λατρεύουν αυτόν, έτσι ώστε να διαπράττουν κακές πράξεις μαζί του. Τούτο δεν είναι το μοχθηρό κίνητρο του Σατανά; […] Ο Σατανάς βρίσκεται σε πόλεμο με τον Θεό, ακολουθώντας Τον κατά πόδας. Στόχος του είναι να γκρεμίσει όλο το έργο που θέλει να επιτελέσει ο Θεός, να κατέχει και να ελέγχει εκείνους που θέλει ο Θεός, να τους αφανίσει απόλυτα. Εάν δεν αφανιστούν, τότε περιέρχονται στην κατοχή του Σατανά για να καταστούν εργαλεία του —τούτος είναι ο στόχος του.

από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Δ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Οι εκδηλώσεις του μεγάλου κόκκινου δράκοντα αφορούν την αντίσταση σ’ Εμένα, την έλλειψη αντίληψης και κατανόησης της σημασίας των λόγων Μου, συχνές διώξεις εναντίον Μου και προσπάθειες κατάστρωσης σχεδίων για τη διατάραξη της διαχείρισής Μου. […] Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας για τον οποίο μιλώ δεν είναι ένας μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Αντιθέτως, είναι το κακό πνεύμα που Μου εναντιώνεται, συνώνυμο του οποίου είναι ο «μεγάλος κόκκινος δράκοντας».

«Κεφάλαιο 96» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Η γνώση του αρχαίου πολιτισμού έχει κλέψει αθόρυβα τον άνθρωπο από την παρουσία του Θεού, και τον έχει στρέψει προς τον άρχοντα των διαβόλων και των υιών του. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά έχουν μεταφέρει τη σκέψη και τις αντιλήψεις των ανθρώπων σε μια άλλη εποχή εξέγερσης, κάνοντας τους να λατρεύουν περισσότερο εκείνους που έγραψαν τα Βιβλία και τα Κλασικά και απομακρύνοντας τις αντιλήψεις τους για τον Θεό. Ο άρχοντας των διαβόλων άσπλαχνα ξερίζωσε τον Θεό από την καρδιά των ανθρώπων, εν αγνοία τους, και περιχαρής την κατέλαβε ο ίδιος. Από τότε, ο άνθρωπος κυριεύθηκε από μια αποκρουστική και αχρεία ψυχή, με το πρόσωπο του άρχοντα των διαβόλων. Ένα μίσος για τον Θεό φουσκώνει στο στήθος τους και η μοχθηρότητα του άρχοντα των διαβόλων εξαπλώνεται στους ανθρώπους μέρα με τη μέρα, μέχρι να τους αναλώσει πλήρως. Ο άνθρωπος δεν είχε πλέον ελευθερία και ήταν ανίκανος να απελευθερωθεί από το μπλέξιμό του με τον άρχοντα των δαιμόνων. Συνεπώς, ο άνθρωπος μπορούσε μόνο να παραμείνει ακίνητος και να καταληφθεί, να παραδοθεί και να υποταχθεί σε αυτόν. Πριν από πολύ καιρό έσπειρε το καρκίνωμα του αθεϊσμού στη νεαρή καρδιά του ανθρώπου, διδάσκοντας στον άνθρωπο πλάνες όπως «μάθετε την επιστήμη και την τεχνολογία, συνειδητοποιήστε τους τέσσερις εκσυγχρονισμούς, δεν υπάρχει Θεός στον κόσμο». Πέραν αυτού, επανειλημμένως προκήρυσσε «ας οικοδομήσουμε μια όμορφη πατρίδα μέσα από τον συνεχή μόχθο μας», ζητώντας από όλους να προετοιμαστούν από την παιδική ηλικία τους να υπηρετούν τη χώρα τους. Ο άνθρωπος υποσυνείδητα προσήλθε ενώπιόν του και χωρίς δισταγμό πήρε τα εύσημα (αναφορικά με τον Θεό που κρατάει όλη την ανθρωπότητα στα χέρια Του). Ποτέ δεν ένιωσε ντροπή ούτε είχε καμία αίσθηση αισχύνης. Επιπλέον, ξεδιάντροπα αιχμαλώτισε τους ανθρώπους του Θεού στον οίκο του, ενώ σαν ποντικός πήδηξε επάνω στο τραπέζι και είχε τους ανθρώπους να τον λατρεύουν σαν Θεό. Τέτοιος κακοποιός είναι! Κραυγάζει τόσο συγκλονιστικά σκανδαλώδη λόγια όπως «Δεν υπάρχει Θεός στον κόσμο. Ο άνεμος οφείλεται σε φυσικούς νόμους· η βροχή είναι υγρασία που συμπυκνώνεται και πέφτει υπό τη μορφή σταγόνων στη γη· ο σεισμός προέρχεται από κινήσεις στην επιφάνεια της γης λόγω γεωλογικών μεταβολών· η ξηρασία οφείλεται στην ξηρότητα του αέρα, η οποία προκαλείται από πυρηνικές διαταραχές στην επιφάνεια του ήλιου. Όλα αυτά είναι φυσικά φαινόμενα. Τι αποτελεί ενέργεια του Θεού;» Ουρλιάζει[α] ακόμα τέτοιες ξεδιάντροπες δηλώσεις: «Ο άνθρωπος εξελίχθηκε από αρχαίους πιθήκους και ο κόσμος σήμερα έχει αναπτυχθεί από μια πρωτόγονη κοινωνία, πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Το αν μια χώρα θα ευδοκιμήσει ή θα καταρρεύσει είναι στο χέρι των ανθρώπων της». Στο πίσω μέρος, είχε τον άνθρωπο να τον κρεμάει ανάποδα στους τοίχους και να τον βάζει επάνω στο τραπέζι για να τον προσκυνά και να τον λατρεύει. Παρόλο που κραυγάζει «δεν υπάρχει Θεός», ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του θεό, εξωθώντας ανελέητα τον Θεό από τα όρια της γης. Παίρνει τη θέση του Θεού και ενεργεί ως άρχοντας των διαβόλων. Πόσο απίστευτα γελοίο! Κάνει τον άνθρωπο να κυριευθεί από ένα δηλητηριώδες μίσος. Φαίνεται ότι ο Θεός είναι ο ορκισμένος εχθρός του και ο Θεός δεν συμβιβάζεται με αυτόν. Μηχανορραφεί για να εκδιώξει τον Θεό, ενώ ο ίδιος παραμένει ατιμώρητος και ελεύθερος.[1] Τέτοιος είναι ο άρχοντας των διαβόλων! Πώς θα μπορούσαμε να ανεχθούμε την ύπαρξή του; Δεν θα ησυχάσει αν δεν διαταράξει το έργο του Θεού και αν δεν το κάνει κομματάκια και φέρει πλήρες χάος,[2] σαν να θέλει να εναντιωθεί στον Θεό μέχρι τέλους, μέχρι είτε να πεθάνουν τα ψάρια είτε να σπάσει το δίχτυ. Σκόπιμα αντιτίθεται στον Θεό και πλησιάζει ολοένα περισσότερο. Το απεχθές πρόσωπό του έχει εδώ και πολύ καιρό ξεσκεπαστεί πλήρως και είναι τώρα μελανιασμένο και ξυλοδαρμένο,[3] αντιμετωπίζει τρομερά δεινά, αλλά και πάλι δεν εξασθενεί το μίσος του για τον Θεό, σαν να επιθυμεί να καταβροχθίσει πλήρως τον Θεό με μια χαψιά, προκειμένου να εκτονωθεί το μίσος που έχει στην καρδιά του.

από «Έργο και είσοδος (7)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Από επάνω έως κάτω και από την αρχή έως το τέλος, εκείνος διαταράσσει το έργο του Θεού και ενεργεί σε ασυμφωνία με τον Θεό. Όλες εκείνες οι συζητήσεις για την κληρονομιά του αρχαίου πολιτισμού, την πολύτιμη γνώση για τον αρχαίο πολιτισμό, τις διδαχές του Ταοϊσμού και του Κομφουκιανισμού, καθώς και τα βιβλία του Κομφουκιανισμού και τις φεουδαρχικές ιεροτελεστίες έχουν σύρει τον άνθρωπο στην κόλαση. Η προηγμένη επιστήμη και τεχνολογία της σύγχρονης εποχή, καθώς και η αναπτυγμένη βιομηχανία, η γεωργία και οι επιχειρήσεις δεν φαίνονται πουθενά. Αντιθέτως, τονίζει απλώς τις φεουδαρχικές ιεροτελεστίες που διαδίδονται από τους αρχαίους «πιθήκους», προκειμένου σκόπιμα να διαταράξει, αντικρούσει και καταστρέψει το έργο του Θεού. Όχι μόνο έχει πλήξει τον άνθρωπο μέχρι τις μέρες μας, αλλά θέλει και να τον καταπιεί[4] εξ ολοκλήρου. Οι διδαχές του φεουδαρχικού κώδικα δεοντολογίας και η μεταλαμπάδευση της γνώσης για τον αρχαίο πολιτισμό έχουν εδώ και πολύ καιρό μολύνει τους ανθρώπους και τους έχουν μετατρέψει σε μικρούς και μεγάλους διαβόλους. Δεν υπάρχουν παρά μόνο λίγοι που θα ήταν άμεσα έτοιμοι να δεχθούν τον Θεό και να καλωσορίσουν θριαμβευτικά την έλευση του Θεού. Το πρόσωπο του ανθρώπου είναι γεμάτο από φόνο και παντού ο αέρας κουβαλάει θάνατο. Θέλουν να διώξουν τον Θεό από αυτή τη γη· με σπαθιά και μαχαίρια στο χέρι στοιχίζονται σε σχηματισμό μάχης για να εξοντώσουν τον Θεό. Είδωλα εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα του διαβόλου, όπου ο άνθρωπος διδάσκεται συνεχώς ότι δεν υπάρχει Θεός. Επάνω από αυτόν τον τόπο διεισδύει μια εμετική οσμή καμένου χαρτιού και θυμιάματος, τόσο πυκνή που καταντά αποπνικτική. Φαίνεται πως είναι η οσμή του βορβόρου που αναδύεται όταν το ερπετό τυλίγεται και κουλουριάζεται, και ο άνθρωπος δεν μπορεί παρά να κάνει εμετό. Επιπλέον, ακούγονται αχνά οι σατανικοί δαίμονες που ψέλνουν γραφές. Αυτός ο ήχος μοιάζει να φτάνει από πολύ μακριά, από την κόλαση, και ο άνθρωπος δεν μπορεί παρά να νιώσει μια ανατριχίλα στη ραχοκοκαλιά του. Παντού σε αυτόν τον τόπο υπάρχουν διάσπαρτα είδωλα που φέρουν όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, μετατρέποντας τον τόπο σε έναν εκθαμβωτικό κόσμο, και ο άρχοντας των διαβόλων μειδιά πονηρά, λες και η χθόνια δολοπλοκία του έχει πετύχει. Εν τω μεταξύ, ο άνθρωπος έχει πλήρη άγνοια περί αυτού, ούτε γνωρίζει ότι ο διάβολος τον έχει διαφθείρει σε τέτοιον βαθμό, που έχει γίνει ανόητος και αποκαρδιωμένος. Θέλει να εξαφανίσει τα πάντα που έχουν να κάνουν με τον Θεό με ένα χτύπημα, ώστε και πάλι να Τον προσβάλει και να Τον δολοφονήσει, ενώ προσπαθεί να διαλύσει και να διαταράξει το έργο Του. Πώς θα μπορούσε να επιτρέψει στον Θεό να είναι ισάξιός του; Πώς μπορεί να ανέχεται τον Θεό να «παρεμβαίνει» στο έργο ανάμεσα στους ανθρώπους; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να ξεσκεπάσει το απεχθές πρόσωπό του; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να διαταράξει το έργο του; Πώς θα μπορούσε αυτός ο διάβολος, ο οποίος βγάζει καπνούς από την οργή του, να επιτρέψει στον Θεό να διέπει την αυλή της εξουσίας του επάνω στη γη; Πώς θα μπορούσε να αποδεχθεί την ήττα του οικειοθελώς; Η απεχθής όψη του έχει αποκαλυφθεί, γι’ αυτό κανείς βρίσκεται να αναρωτιέται αν θα πρέπει να κλάψει ή να γελάσει, ενώ είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να μιλήσει γι’ αυτό. Δεν είναι αυτή η ουσία του;

από «Έργο και είσοδος (7)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Επί χιλιάδες έτη, αυτή η χώρα είναι η γη του αίσχους, η βρωμιά που τη χαρακτηρίζει είναι αφόρητη, η μιζέρια βρίθει παντού, φαντάσματα τρέχουν παντού ανεξέλεγκτα, ξεγελούν και εξαπατούν, εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες[5], ποδοπατούν αυτόν τον στοιχειωμένο τόπο και τον αφήνουν γεμάτο πτώματα. Η δυσωδία από την αποσύνθεση καλύπτει τη γη και διαποτίζει τον αέρα, και φρουρείται αυστηρά[6]. Ποιος μπορεί να δει τον κόσμο πέραν από τους ουρανούς; Ο διάβολος κρατά σφιχτά δεμένο ολόκληρο το κορμί του ανθρώπου, του βγάζει και τα δύο μάτια και του σφαλίζει καλά το στόμα. Ο βασιλιάς των δαιμόνων προβαίνει σε βιαιοπραγίες εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, μέχρι σήμερα, καθώς εξακολουθεί να παρακολουθεί στενά την πόλη φάντασμα, σαν να ήταν ένα απόρθητο παλάτι δαιμόνων. Εν τω μεταξύ, αυτή η αγέλη από μαντρόσκυλα κοιτάει με αγριωπό βλέμμα, καθώς τρέμει μήπως ο Θεός την πιάσει στον ύπνο και την εξαφανίσει παντελώς, στερώντας της κάθε τόπο ειρήνης και ευτυχίας. Πώς θα μπορούσαν οι κάτοικοι μιας πόλης φαντάσματος σαν κι αυτήν να έχουν δει ποτέ τους τον Θεό; Έχουν απολαύσει ποτέ τη στοργή και την ομορφιά του Θεού; Ποια είναι η εκτίμηση που έχουν για τα ζητήματα του κόσμου των ανθρώπων; Ποιος από αυτούς μπορεί να κατανοήσει το διακαές θέλημα του Θεού; Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι η ενσάρκωση του Θεού παραμένει εντελώς κρυμμένη: σε μια σκοτεινή κοινωνία σαν κι αυτήν, όπου οι δαίμονες είναι ανελέητοι και απάνθρωποι, πώς θα μπορούσε ο βασιλιάς των δαιμόνων, ο οποίος σκοτώνει ανθρώπους εν ριπή οφθαλμού, να ανεχτεί την ύπαρξη ενός Θεού που είναι αξιαγάπητος, ευγενικός, αλλά και άγιος; Πώς θα μπορούσε να χειροκροτεί και να ζητωκραυγάζει για την άφιξη του Θεού; Αυτοί οι λακέδες! Ανταποδίδουν την καλοσύνη με μίσος, εδώ και καιρό έχουν απαξιώσει τον Θεό, Τον κακομεταχειρίζονται, είναι σε ακραίο βαθμό βάναυσοι, δεν έχουν την παραμικρή εκτίμηση για τον Θεό, λεηλατούν και πλιατσικολογούν, έχουν χάσει κάθε ευσυνειδησία και μέσα τους δεν υπάρχει το ελάχιστο ίχνος καλοσύνης, ενώ παρασύρουν τους αθώους στην ανοησία. Προπάτορες των αρχαίων; Πολυαγαπημένοι ηγέτες; Όλοι τους αντιτίθενται στον Θεό! Η ανάμειξή τους έχει αφήσει τα πάντα κάτω από τους ουρανούς σε μια κατάσταση σκότους και χάους! Θρησκευτική ελευθερία; Τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των πολιτών; Όλα είναι κόλπα συγκάλυψης της αμαρτίας! Ποιος έχει αγκαλιάσει το έργο του Θεού; Ποιος έχει δώσει τη ζωή του ή έχει χύσει αίμα για το έργο του Θεού; Από τη μία γενιά στην άλλη, από γονιό σε παιδί, ο υπόδουλος άνθρωπος έχει απότομα υποδουλώσει τον Θεό. Πώς θα μπορούσε αυτό να μην προκαλέσει λυσσασμένη οργή; Χιλιάδες χρόνια μίσους έχουν συγκεντρωθεί μέσα στην καρδιά, χιλιετίες αμαρτιών έχουν χαραχτεί στην καρδιά. Πώς θα μπορούσε αυτό να μην προκαλεί την απέχθεια; Εκδικηθείτε για τον Θεό, αποτελειώστε τον εχθρό Του, μην τον αφήνετε να δρα πλέον ανεξέλεγκτος και μην του επιτρέπετε να δημιουργεί πλέον τόσα προβλήματα όπως αυτός επιθυμεί! Τώρα είναι η ώρα: ο άνθρωπος έχει από καιρό συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του, έχει αφιερώσει όλες του τις προσπάθειες, έχει πληρώσει κάθε τίμημα για έναν λόγο, για να ξεσκίσει το χυδαίο πρόσωπο αυτού του δαίμονα και να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους, που έχουν τυφλωθεί και έχουν υποστεί κάθε είδους δυστυχίας και δυσκολιών, να ξεσηκωθούν από τον πόνο τους και να γυρίσουν την πλάτη σε αυτόν τον σατανικό παλιό διάβολο. Γιατί να μπαίνει ένα τόσο αδιαπέραστο εμπόδιο στο έργο του Θεού; Γιατί να επιστρατεύονται διάφορα κόλπα για να ξεγελάσει τον λαό του Θεού; Πού είναι η πραγματική ελευθερία και τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα; Πού είναι η αμεροληψία; Πού είναι η παρηγοριά; Πού είναι η θαλπωρή; Γιατί χρησιμοποιούνται απατηλά σχέδια για να ξεγελιούνται οι άνθρωποι του Θεού; Γιατί χρησιμοποιούνται δυνάμεις για να παρεμποδίζεται ο ερχομός του Θεού; Γιατί δεν επιτρέπεται στον Θεό να περιφέρεται ελεύθερα επάνω στη γη που Αυτός δημιούργησε; Γιατί ο Θεός καταδιώκεται σε βαθμό που να μην έχει πού την κεφαλήν κλίναι; Πού είναι η θαλπωρή ανάμεσα στους ανθρώπους; Πού είναι το καλωσόρισμα ανάμεσα στους ανθρώπους; Γιατί να προκαλείται μια τόσο απεγνωσμένη λαχτάρα στον Θεό; Γιατί να πρέπει ο Θεός να καλεί ξανά και ξανά; Γιατί να αναγκάζεται ο Θεός να ανησυχεί για τον πολυαγαπημένο υιό Του; Γιατί αυτή η σκοτεινή κοινωνία και τα θλιβερά μαντρόσκυλά της δεν επιτρέπουν στον Θεό να πηγαινοέρχεται ελεύθερα στον κόσμο που Αυτός δημιούργησε;

από «Έργο και είσοδος (8)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ο Σατανάς κερδίζει τη φήμη του, εξαπατώντας τους ανθρώπους. Συχνά εδραιώνει εαυτόν ως πρωτοπόρο και πρότυπο δικαιοσύνης. Υπό το λάβαρο της διαφύλαξης της δικαιοσύνης, βλάπτει τον άνθρωπο, καταβροχθίζει την ψυχή του και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να τον ναρκώσει, να τον εξαπατήσει και να τον υποκινήσει. Σκοπός του είναι να κάνει τον άνθρωπο να εγκρίνει και να ακολουθήσει την κακή συμπεριφορά του, να τον κάνει να συνταχθεί με αυτόν στην εναντίωση της εξουσίας και της κυριαρχίας του Θεού. Ωστόσο, όταν κάποιος έχει μάθει πλέον να αντιλαμβάνεται τις σκευωρίες, τις συνωμοσίες και τα φαύλα χαρακτηριστικά του, και δεν επιθυμεί να συνεχίσει να τον τσαλαπατά και να τον ξεγελά ο Σατανάς ή να συνεχίσει να είναι σκλάβος του ή να τιμωρηθεί και να καταστραφεί μαζί του, τότε ο Σατανάς αλλάζει τα προηγούμενα άγια χαρακτηριστικά του, ξεσχίζοντας την ψεύτικη μάσκα του, για να αποκαλύψει το αληθινό κακό, φαύλο, άσχημο και άγριο πρόσωπό του. Δεν θα ήθελε τίποτα περισσότερο από το να εξοντώσει όλους όσους αρνούνται να τον ακολουθήσουν και όσους εναντιώνονται στις κακές δυνάμεις του. Στο σημείο αυτό, ο Σατανάς δεν μπορεί πλέον να προσλάβει μια αξιόπιστη, ευγενή εμφάνιση· αντίθετα, κάτω από την προβιά του αρνιού, αποκαλύπτονται τα πραγματικά άσχημα και διαβολικά χαρακτηριστικά του. Μόλις έρθουν στο φως οι σκευωρίες του Σατανά και εκτεθούν τα αληθινά χαρακτηριστικά του, αυτός θα εξοργιστεί και θα εκθέσει τη βαρβαρότητά του· η επιθυμία του να βλάψει και να καταβροχθίσει τους ανθρώπους απλώς θα ενταθεί. Τούτο οφείλεται στην οργή του εξαιτίας της αφύπνισης του ανθρώπου· αναπτύσσει μια ισχυρή εκδικητικότητα προς στον άνθρωπο, επειδή λαχταρά την ελευθερία και το φως και τη δραπέτευση από τη φυλακή του Σατανά. Η οργή του έχει στόχο την υπεράσπιση της κακίας του, και αποτελεί επίσης πραγματική αποκάλυψη της άγριας φύσης του.

Σε κάθε ζήτημα, η συμπεριφορά του Σατανά εκδηλώνει την κακή του φύση. Από όλες τις κακές πράξεις που ο Σατανάς έχει επιτελέσει στον άνθρωπο – από τις αρχικές του προσπάθειες να παραπλανήσει τον άνθρωπο για να τον ακολουθήσει, μέχρι την εκμετάλλευση του ανθρώπου, κατά την οποία σέρνει τον άνθρωπο στις κακές πράξεις του, και την εκδικητικότητα του Σατανά προς τον άνθρωπο, έπειτα από τη φανέρωση των πραγματικών χαρακτηριστικών του και την αναγνώριση και απάρνηση αυτών από τον άνθρωπο – ούτε μία δεν αφήνει κρυφή την κακή ουσία του Σατανά· ούτε μία δεν αφήνει αναπόδεικτο το γεγονός ότι ο Σατανάς δεν έχει καμία σχέση με τα θετικά πράγματα· ούτε μία δεν αφήνει αναπόδεικτο το ότι ο Σατανάς είναι η πηγή όλων των κακών πραγμάτων. Κάθε μία από τις ενέργειές του διαφυλάσσει την κακία του, εξασφαλίζει τη συνέχιση των κακών πράξεών του, στρέφεται εναντίον δίκαιων και θετικών πραγμάτων, ενώ καταστρέφει τους νόμους και την τάξη της κανονικής ύπαρξης της ανθρωπότητας. Είναι εχθρικές προς τον Θεό, και αυτές πρόκειται να καταστρέψει η οργή του Θεού. Αν και ο Σατανάς έχει τη δική του οργή, η οργή του αποτελεί μέσο διεξόδου της κακής φύσης του. Ο λόγος, για τον οποίο ο Σατανάς είναι εξοργισμένος και έξαλλος είναι ο εξής: Οι αδιανόητες σκευωρίες του έχουν φανερωθεί· οι πλεκτάνες του δεν διαφεύγουν εύκολα την τιμωρία· η παράλογη φιλοδοξία και επιθυμία του να αντικαταστήσει τον Θεό και να ενεργεί ως Θεός, έχουν πληγεί και εμποδιστεί· ο στόχος του για τον έλεγχο ολόκληρης της ανθρωπότητας έχει πλέον καταλήξει στο μηδέν και δεν πρόκειται να επιτευχθεί ποτέ.

από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Υποσημειώσεις:

1. Η φράση «ατιμώρητος και ελεύθερος» υποδεικνύει ότι ο διάβολος γίνεται αλλόφρων και τρέχει σε κατάσταση αμόκ.

2. Η φράση «πλήρες χάος» αναφέρεται στο ότι είναι αφόρητο να βλέπει κανείς τη βίαιη συμπεριφορά του διαβόλου.

3. Η φράση «μελανιασμένο και ξυλοδαρμένο» αναφέρεται στο αποκρουστικό πρόσωπο του άρχοντα των διαβόλων.

4. Η λέξη «καταπιεί» αναφέρεται στη βίαιη συμπεριφορά του άρχοντα των διαβόλων, ο οποίος λεηλατεί ολόκληρη την ύπαρξη των ανθρώπων.

5. Το «εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες» αναφέρεται στις μεθόδους με τις οποίες ο διάβολος βλάπτει τους ανθρώπους.

6. «Φρουρείται αυστηρά» σημαίνει ότι οι μέθοδοι με τις οποίες ο διάβολος πλήττει τους ανθρώπους είναι εξαιρετικά υποχθόνιες, και ελέγχουν τους ανθρώπους σε τέτοιον βαθμό που δεν έχουν χώρο να κινηθούν.

α. Στο αρχικό κείμενο αναφέρεται «κάποιοι ακόμα φωνάζουν».

Σχετικό περιεχόμενο