Πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε για το πώς να αντιμετωπίσουμε την κατάθλιψη

Σημείωση του συντάκτη: Τα τελευταία χρόνια, η κατάθλιψη έχει μπει ύπουλα στη ζωή μας, επηρεάζοντας όλο και περισσότερους ανθρώπους. Πολλοί βασανίζονται από αυτή την ασθένεια — κάποιοι χάνουν τις ελπίδες τους για τη ζωή και ζουν μέσα στην οδύνη, και κάποιοι χάνουν ακόμη και το θάρρος να συνεχίσουν να ζουν, επιλέγοντας να αυτοκτονήσουν για να δώσουν τέλος στην ίδια τους τη ζωή. Γιατί οι άνθρωποι βιώνουν κατάθλιψη; Πώς θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε και πώς μπορούμε να βγούμε από την παγίδα της κατάθλιψης;

Κατάθλιψη — μια τρομακτική νόσος

Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 22 Μαρτίου 2018, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι η κατάθλιψη αποτελεί κοινότατη παγκόσμια ασθένεια, με πάνω από τριακόσια εκατομμύρια πάσχοντες. Η μακροχρόνια ήπια ή βαριά κατάθλιψη μπορεί να καταστεί σοβαρή πάθηση και, στη χειρότερη περίπτωση, να οδηγήσει στην αυτοκτονία. Κάθε χρόνο αυτοκτονούν περίπου 800.000 άνθρωποι, και έχει γίνει η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των πληθυσμών ηλικίας 15 έως 29 ετών.

Τα φυτά μεγαλώνουν

Σχετικές πληροφορίες δείχνουν ότι η κλινική εικόνα της κατάθλιψης είναι κυρίως μια μελαγχολική διάθεση, η οποία μπορεί να αλλάξει από κατήφεια σε αποκαρδίωση και απελπισία, ή ακόμα και να γίνει απόλυτη κούραση από τη ζωή. Τούτο μπορεί να οδηγήσει σε απόπειρες αυτοχειρίας ή αυτοκτονική συμπεριφορά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχει σαφής νευρικότητα ή ψυχοκινητική διέγερση, και σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν ψευδαισθήσεις, αυταπάτες ή άλλα συμπτώματα ψυχολογικών διαταραχών. Πολλοί που πάσχουν από κατάθλιψη, μοιράζονται επίσης τον εσωτερικό τους πόνο και παλεύουν με τον αυτοκτονικό ιδεασμό τους σε καθημερινή βάση, καθώς υπάρχει μια μόνιμη εσωτερική φωνή που τους λέει: «Αν πεθάνεις, όλα θα είναι καλύτερα»· «Πάρε αυτό το φάρμακο, είναι τόσο γλυκό!» Αυτό το είδος του πόνου μπορεί να είναι αναπόδραστο.

Από τις πηγές αυτές, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι εκείνοι που παθαίνουν κατάθλιψη τείνουν να είναι νέοι και, κυρίως, υπάλληλοι γραφείου ή μαθητές γυμνασίου και λυκείου. Γιατί οι εργαζόμενοι σε γραφεία και οι μαθητές γυμνασίου και λυκείου είναι τόσο επιρρεπείς στην κατάθλιψη; Τι τους οδηγεί πραγματικά εκεί; Όλοι γνωρίζουμε ότι οι μαθητές σήμερα βρίσκονται υπό απίστευτη πίεση, ερχόμενοι αντιμέτωποι με τις ειλικρινείς ελπίδες των οικογενειών τους να γίνουν πραγματικά κάτι σημαντικό, τον έντονο ανταγωνισμό μεταξύ συμμαθητών για βαθμούς και σειρές κατάταξης, τις δικές τους μεγάλες ελπίδες για το μέλλον τους, και ούτω καθεξής. Η ολομέτωπη πίεση σημαίνει ότι πρέπει να δώσουν ό,τι έχουν στις σπουδές τους, σαν να εξαρτάτο από αυτές η ζωή τους. Ακόμα κι αν εργάζονται σκληρά για τις σπουδές τους καθημερινά, τη στιγμή που οι βαθμοί τους δεν ανταποκρίνονται στων γονέων, των καθηγητών τους ή στα δικά τους ιδανικά πρότυπα, στενοχωριούνται, αποκαρδιώνονται και είναι μονίμως δύσθυμοι. Όταν το πράγμα είναι σοβαρό, εμφανίζουν κατάθλιψη ή αυτισμό, αναπτύσσοντας μια βαριεστημένη οπτική για τον κόσμο σε πολύ μικρή ηλικία. Υπάρχουν φοιτητές που επιλέγουν ακόμη και την αυτοκτονία, προκειμένου να θέσουν τέλος στις νεαρές ζωές τους. Και πολλοί υπάλληλοι γραφείου δέχονται πιέσεις από πολλές πλευρές, συμπεριλαμβανόμενης της κοινωνίας, της εργασίας, της σταδιοδρομίας, της οικογένειας, του σπιτιού, του εισοδήματος και των παιδιών. Όλοι ελπίζουν να επιτύχουν κάτι στο πεδίο της δικής τους προτίμησης, και να έχουν περισσότερα χρήματα και υψηλότερη κοινωνική θέση. Πολλοί άνθρωποι, αν δεν έχουν δικό τους σπίτι, αγωνίζονται να αγοράσουν και, στη συνέχεια, όταν το αποκτήσουν, δουλεύουν σκληρά για να πάρουν αυτοκίνητο ή ένα μεγαλύτερο σπίτι. Για τον σκοπό αυτόν, πολλοί κάνουν κάθε μέρα υπερωρίες, τρέχουν να προλάβουν και κάνουν ό,τι μπορούν για να δουλέψουν και να κερδίσουν χρήματα. Ταυτόχρονα, προκειμένου να ενταχθεί στην κοινωνία, ο καθένας πρέπει να έρχεται αντιμέτωπος με διαπροσωπικές ραδιουργίες και δολοπλοκίες, και να μάθει πώς να διαθέτει ελκυστική εικόνα και να συμπεριφέρεται με δουλοπρέπεια. Η σωματική εξάντληση και η ψυχολογική πίεση οδηγούν τους ανθρώπους στην αποθάρρυνση, στο να γίνουν ολιγόλογοι, ανεξήγητα ευερέθιστοι, να συγχύζονται εύκολα, να έχουν τάσεις αϋπνίας, ακόμα και στο να νοιώθουν απαισιόδοξοι και μπουχτισμένοι από τον κόσμο· στο μυαλό τους, έρχονται σκέψεις, όπως «δεν θέλω να ζω πια, αν πεθάνω, όλα μου τα προβλήματα θα τελειώσουν», και «αν πεθάνω, θα είμαι ελεύθερος». Ενδέχεται ακόμη και να γίνουν συνήθεις επωδοί.

Ο πραγματικός ένοχος πίσω από την κατάθλιψη

Τα φυτά μεγαλώνουν

Βλέποντας τους ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη να είναι τόσο βαθιά απελπισμένοι, πιστεύω ότι πολλοί αναρωτιούνται γιατί άνθρωποι τόσο νέοι και γεμάτοι ζωή να είναι τόσο μελαγχολικοί — ποιος είναι ο πραγματικός ένοχος; Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οι άνθρωποι πέφτουν σε κατάθλιψη· μερικές φορές οφείλεται σε ψυχολογικούς ή σε διάφορους κοινωνικούς παράγοντες, αλλά για την πλειονότητα των νέων, οφείλεται σε διαφορετικούς στρεσογόνους παράγοντες στο σχολείο, τη δουλειά και τη ζωή. Αυτό που κρύβεται από πίσω είναι τα κόλπα του Σατανά. Είναι το αποτέλεσμα της διαφθοράς και της υπονόμευσης της ανθρωπότητας από τον Σατανά. Τα λόγια του Θεού λένε: «Τι χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να κρατά τους ανθρώπους εγκλωβισμένους και ελεγχόμενους; (Φήμη και κέρδος.) Οπότε, ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, σε σημείο που να μη σκέφτονται τίποτε άλλο από τη φήμη και το κέρδος. Πασχίζουν για φήμη και κέρδος, ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, υπόκεινται σε εξευτελισμό για τη φήμη και το κέρδος, θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για τη φήμη και το κέρδος θα πάρουν οποιαδήποτε κρίση και απόφαση για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς κρατά τους ανθρώπους δέσμιους με αόρατες αλυσίδες. Αυτές οι αλυσίδες είναι τυλιγμένες επάνω στους ανθρώπους, οι οποίοι δεν έχουν ούτε τη δύναμη ούτε το κουράγιο να τις αποτινάξουν. Έτσι, οι άνθρωποι σέρνονται συνεχώς με μεγάλη δυσκολία, χωρίς να γνωρίζουν ότι κουβαλάνε αυτές τις αλυσίδες. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα αποφεύγει τον Θεό και Τον προδίδει, καθίσταται ολοένα πιο φαύλη. Επομένως, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά» (από το «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ'»). Τα λόγια του Θεού αποκαλύπτουν ξεκάθαρα τη στρατηγική του Σατανά σχετικά με τη διαφθορά και την υπονόμευση της ανθρωπότητας. Γιατί, στη σημερινή κοινωνία, οι φοιτητές και οι υπάλληλοι γραφείου βρίσκονται υπό τόσο μεγάλη πίεση που οδηγεί στην κατάθλιψη, με αποτέλεσμα τη μια τραγωδία μετά την άλλη; Φτάνοντας στην ουσία του πράγματος, τούτο συμβαίνει επειδή ο Σατανάς χρησιμοποιεί πράγματα όπως η φήμη και το κέρδος για να κρατήσει δέσμια τη σκέψη μας, έτσι ώστε να ζούμε μόνο για αυτά και η επίτευξη φήμης να καθίσταται ο στόχος των προσπαθειών μας. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί την παιδεία με την οποία διαποτιζόμαστε μέσα από τα βιβλία, διάσημους και σπουδαίους ανθρώπους, για να μας ενσταλάξει εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις όπως: «Η γνώση μπορεί ν’ αλλάξει τη μοίρα σου», «Οι άνθρωποι πρέπει πάντοτε να πασχίζουν να γίνουν καλύτεροι από τους συγχρόνους τους», «Εκείνοι που μοχθούν με το μυαλό τους κυβερνούν τους άλλους, ενώ εκείνοι που μοχθούν με τα χέρια τους κυβερνώνται από άλλους», «Άνθρωπος σημαίνει να είναι κανείς επιτυχής», «Πρέπει κανείς να τιμά τους προγόνους του», και «Όταν είσαι λόγιος είσαι στην κορυφή της κοινωνίας». Έχοντας αποδεχθεί τις ιδέες αυτές, εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι το αν μπορούμε να φτάσουμε στην επιτυχία και την αναγνώριση, και το κατά πόσο μπορούμε να ξεχωρίσουμε από το πλήθος, να κερδίσουμε τον θαυμασμό των άλλων και να τους κάνουμε να μας εκτιμούν. Αν δεν μπορούμε να επιτύχουμε αυτά τα πράγματα, φαινόμαστε ανίκανοι και στερούμενοι ικανοτήτων· νοιώθουμε άχρηστοι. Οι μαθητές θάβουν το κεφάλι στα βιβλία τους και μελετούν ατελείωτα, ώστε να παίρνουν καλούς βαθμούς· οι υπάλληλοι γραφείου δουλεύουν όσο πιο σκληρά μπορούν υπό κάθε είδους πίεση, για να κάνουν όνομα, χωρίς καν να διστάζουν να αφιερώνουν όλο τον χρόνο, την ενέργεια και την υγεία τους σε αυτό. Όταν παλεύουμε τόσο σκληρά, αλλά σε κάθε στροφή ερχόμαστε αντιμέτωποι με εμπόδια και αδυνατούμε να πραγματοποιήσουμε τις ελπίδες μας, απογοητευόμαστε και απελπιζόμαστε με εμάς τους ίδιους· βουλιάζουμε στον πόνο και τη σύγχυση και δεν μπορούμε να απαγκιστρωθούμε. Αρχίζουμε να γινόμαστε μελαγχολικοί και στενοχωρημένοι, ή ακόμα χάνουμε εντελώς τη θέληση να αγωνιστούμε για τους στόχους μας. Τίποτα δεν έχει σημασία και οι καρδιές μας νοιώθουν κούφιες. Για μεγάλες χρονικές περιόδους παραμένουμε σε μια ψυχολογικά τεταμένη κατάσταση στο χείλος της κατάρρευσης. Όταν το πνεύμα κάποιου υποφέρει τόσο πολύ, είναι πολύ εύκολο για τον Σατανά και τα κακά πνεύματα να τρυπώσουν, εκμεταλλευόμενοι την ευκαιρία να υπονομεύσουν τους ανθρώπους και να παίξουν μαζί τους, προκαλώντας την κόπωσή μας για τον κόσμο, ώστε να νομίζουμε ότι ο θάνατος είναι ο καλύτερος τρόπος για να δραπετεύσουμε από την οδύνη μας. Οι άνθρωποι σταδιακά αλλάζουν από ενεργητικοί, ανοιχτοί και κανονικοί σε μελαγχολικούς και, τελικά, μέσα στον αφόρητο πόνο τους, επιλέγουν να τερματίσουν τη ζωή τους. Έτσι χρησιμοποιεί βήμα-βήμα ο Σατανάς τη φήμη και το κέρδος για να μας ελέγξει, ώστε να βουλιάξουμε μέσα τους και να δώσουμε τα πάντα για αυτά και, τελικά, να μας τραβήξουν κάτω, στην κόλαση.

Από αυτό, μπορούμε να καταλάβουμε πόσο μοχθηρή και ανελέητη είναι η μέθοδος του Σατανά ως προς τη διαφθορά και την υπονόμευση της ανθρωπότητας, και αν κοιτάξουμε έστω και μόνο την επιφάνειά της, δεν θα είμαστε ποτέ ικανοί να διακρίνουμε την ελεεινή, κακή ουσία του Σατανά. Δεν θα διακρίνουμε ποτέ ότι αυτό που κρύβεται πίσω από την κατάθλιψη είναι η αλήθεια τού ότι ο Σατανάς βλάπτει τους ανθρώπους και τους καταπίνει ολόκληρους.

Το μονοπάτι για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και την έξοδο από αυτή

Αφού ο Σατανάς είναι τόσο μοχθηρός και ύπουλος, πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κατάθλιψη και να βγούμε από αυτή, παύοντας να υπομένουμε την υπονόμευση και τις χειραγωγήσεις του; Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Κατά Ιωάννην 14:6). Μόνο ο Θεός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή, και μόνο Εκείνος μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την αλήθεια και να αναπτύξουμε διορατικότητα ως προς τα κόλπα του Σατανά και τις διάφορες αιρέσεις και πλάνες του. Όσο αναζητούμε σύμφωνα με την οδό και την κατεύθυνση που μας επισημαίνει ο Θεός, μπορούμε να απελευθερωθούμε από τις υπονομεύσεις του Σατανά και να ζήσουμε μέσα στη φροντίδα και την προστασία του Θεού.

Τα λόγια του Θεού λένε: «Υπάρχει πιο απλός τρόπος για να ελευθερωθεί κανείς από την κατάσταση αυτή: να αποχαιρετήσει τον πρότερο τρόπο ζωής του, να πει αντίο στους προηγούμενους στόχους του στη ζωή, να συνοψίσει και να αναλύσει τον προηγούμενο τρόπο ζωής, την άποψη για τη ζωή, τις επιδιώξεις, τις επιθυμίες και τα ιδανικά του, και έπειτα να τα συγκρίνει με το θέλημα του Θεού και τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, και να δει αν κάποιο από αυτά βρίσκεται σε συμφωνία με το θέλημα και τις απαιτήσεις του Θεού, αν κάποιο από αυτά προσφέρει τις σωστές αξίες της ζωής, αν τον οδηγεί σε καλύτερη κατανόηση της αλήθειας και αν του επιτρέπει να ζει με την ανθρώπινη φύση και την εικόνα του ανθρώπου. Όταν ερευνάς επανειλημμένα και αναλύεις προσεκτικά τους διάφορους στόχους ζωής που επιδιώκουν οι άνθρωποι και τους ποικίλους τρόπους ζωής τους, θα βρεις πως ούτε ένας δεν ταιριάζει με την αρχική πρόθεση που είχε ο Δημιουργός όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Όλοι τους απομακρύνουν τους ανθρώπους από την κυριαρχία και τη φροντίδα του Δημιουργού· είναι όλοι τους λάκκοι στους οποίους πέφτει η ανθρωπότητα και οι οποίοι τους οδηγούν στην κόλαση. Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, η αποστολή σου είναι να αφήσεις στην άκρη την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις για εσένα, να προσπαθήσεις απλώς να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, να μην έχεις επιλογή και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό» (από το «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄»).

Προκειμένου να βγούμε τελείως από την παγίδα της κατάθλιψης και να μην μας βλάπτει πλέον η ιδέα της φήμης, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε ξεκάθαρα τον παραπλανητικό τρόπο σκέψης και τις προοπτικές που μας ενσταλάζει ο Σατανάς, όπως: «Οι άνθρωποι πρέπει πάντοτε να πασχίζουν να γίνουν καλύτεροι από τους συγχρόνους τους», «Άνθρωπος σημαίνει να είναι κανείς επιτυχής», «Πρέπει κανείς να τιμά τους προγόνους του», και «Όταν είσαι λόγιος είσαι στην κορυφή της κοινωνίας». Πρέπει να δούμε ξεκάθαρα ότι η επιθυμία για φήμη και κέρδος αποτελεί έναν από τους τρόπους με τους οποίους ο Σατανάς διαφθείρει την ανθρωπότητα, και να διακρίνουμε τις συνέπειες της επιδίωξής του. Ακριβώς όπως πολλοί άνθρωποι γύρω μας που αγωνίζονται τόσο σκληρά για φήμη και κέρδος δίνουν κάθε σταγόνα ενέργειας που διαθέτουν στις σπουδές ή την καριέρα τους, προκειμένου να κερδίσουν κάθε είδους δόξα και να φτάσουν στην επιτυχία. Δεν έχουν χρόνο να χαλαρώσουν, να περάσουν χρόνο με την οικογένεια ή τα παιδιά τους, και οι οικογενειακές τους σχέσεις γίνονται ολοένα και πιο απόμακρες· η ίδια τους η ζωή είναι πραγματικά μίζερη και γεμάτη πόνο. Μερικοί φοιτητές ξενυχτούν κατά τις σπουδές τους, προκειμένου να κάνουν όνομα, θέλοντας να παίρνουν τους καλύτερους βαθμούς και να ξεχωρίζουν από τους συμφοιτητές τους, έτσι ώστε στο μέλλον να μπορούν να βρουν δουλειά με υψηλές αποδοχές. Ως αποτέλεσμα, τα παιδιά αυτά έχουν κάθε είδους ιατρικά προβλήματα σε νεαρή ηλικία και κάποια χάνουν ακόμη και την ελπίδα τους στη ζωή, όταν αντιμετωπίζουν εμπόδια στις σπουδές τους. Κάποιοι υπάλληλοι γραφείου κερδίζουν την εύνοια των άλλων, συμπεριφέρονται κολακευτικά και γλεντούν μαζί τους, ώστε να καταφέρουν να γίνουν γνωστοί και να ταιριάξουν στις κοινωνικές τάσεις. Φορούν μονίμως προσωπείο και βασανίζονται μέχρι του σημείου να φθείρονται ψυχή τε και σώματι, αλλά στερούνται τη δύναμη να αποδράσουν. Είναι εγκλωβισμένοι μέσα στον πόνο και τις σκοτούρες· πονούν τόσο πολύ που έχουν χάσει την επιθυμία τους για ζωή. Υπάρχουν ακόμη και εκείνοι που πολεμούν τυφλά τη μοίρα τους, προκειμένου να κάνουν όνομα· πληρώνουν κάθε τίμημα και πληγώνονται και κακοποιούνται από τη ζωή. Αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την αποτυχία και αποφασίζουν να αυτοκτονήσουν, βάζοντας τέλος στη ζωή τους. Από αυτό, είναι φανερό ότι η φήμη και το κέρδος δένουν σφιχτά την ανθρωπότητα ακριβώς σαν χειροπέδες, και όσο πιο επίμονα τα επιδιώκουμε, τόσο μεγαλύτερα είναι το κενό και ο πόνος που νοιώθουμε. Τελικά αισθανόμαστε ολοένα και περισσότερο σκοτάδι, που μας οδηγεί στην πορεία προς τον θάνατο. Γι’ αυτό, η επιδίωξη της φήμης και του κέρδους είναι τελείως άνευ σημασίας και αξίας.

Τα λόγια του Θεού λένε: «Ανεξαρτήτως των διαφορών στην ικανότητα, στον δείκτη νοημοσύνης και στη δύναμη της θέλησης, οι άνθρωποι είναι όλοι ίσοι ενώπιον της μοίρας, η οποία δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους μεγάλους και τους μικρούς, στους ανώτερους και τους κατώτερους, στους εξέχοντες και τους κοινούς. Το επάγγελμα που ασκεί κάποιος, το πώς βγάζει τα προς το ζην και ο πλούτος που συσσωρεύει κατά τη διάρκεια της ζωής του, δεν αποφασίζονται από τους γονείς του, τα ταλέντα του, τις προσπάθειες ή τις φιλοδοξίες του, αλλά είναι προαποφασισμένα από τον Δημιουργό» (από το «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄»). Ο Θεός είναι ο Δημιουργός, κι εμείς είμαστε δημιουργήματα. Είτε η μοίρα μας είναι μια φτωχή ή πλούσια ζωή, όποια δουλειά κι αν μας επιφυλάσσει το μέλλον, όποια και αν είναι η πορεία της ζωής μας, αυτά βρίσκονται εξ ολοκλήρου στα χέρια του Θεού, και Εκείνος τα έχει προαποφασίσει πολύ καιρό πριν, ανεξάρτητα από το πώς εμείς μοχθούμε και παλεύουμε. Αυτό που μας δίνει ο Θεός είναι αυτό ακριβώς που είμαστε ικανοί να κερδίσουμε, και αν Εκείνος δεν μας χαρίζει κάτι, όσο σκληρά κι αν αγωνιζόμαστε εμείς για αυτό, θα είναι εντελώς ανώφελο. Ακριβώς όπως λένε και τα ρητά, «Η μοίρα του ανθρώπου καθορίζεται από τους Ουρανούς» και«Ο άνθρωπος προτείνει, ο Θεός αποφασίζει». Γι’ αυτό θα πρέπει να καθορίσουμε σωστά αντικείμενα επιδίωξης και να μη βασιζόμαστε πλέον στην προσωπική μας εργασία, αλλά να αποδεχτούμε τη μοίρα μας από τους ουρανούς και να πράττουμε το καλύτερο δυνατόν. Θα πρέπει να κάνουμε αυτό για το οποίο είμαστε ικανοί, και σε όλα να υπακούμε στη διακυβέρνηση και τις ρυθμίσεις του Θεού, παραδίδοντάς Του όλα όσα έχουμε και επιτρέποντάς Του να τα διαχειριστεί. Μια τέτοια ζωή είναι πολύ ξεκούραστη, πολύ απελευθερωτική.

Ακριβώς όπως ο Ιώβ στη Βίβλο, που δεν επιδίωξε να ξεχωρίσει μεταξύ των άλλων για να τους κάνει να τον θαυμάζουν και να τον εκτιμούν, αλλά αντ’ αυτού, επιδίωξε να ακολουθήσει την οδό του φόβου του Θεού και της αποφυγής του κακού. Επιδίωξε να αναγνωρίσει τη διακυβέρνηση του Θεού στον καθημερινό του βίο και να επιτύχει υπακοή σε αυτή, ώστε να μπορεί να είναι σε συμφωνία με το θέλημα του Θεού σε κάθε λέξη και πράξη του, και να μην προσβάλλει τη διάθεσή Του. Γι’ αυτό και όταν ο Ιώβ είχε αφθονία αγαθών, εξακολούθησε να παραμένει προσηλωμένος στο μονοπάτι του φόβου του Θεού και της αποφυγής του κακού, κάνοντας συχνά θυσίες για τη λατρεία του Θεού. Μετά τις δοκιμασίες του, όταν δεν του είχε απομείνει τίποτα και ακόμα και το σώμα του ήταν καλυμμένο ολόκληρο με πυώδη εξανθήματα, παρά τον πόνο του για την απώλεια των παιδιών και των αγαθών του, δεν ξεστόμισε ούτε μια λέξη κατηγορίας προς τον Θεό. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών εμπειρίας του, ο Ιώβ απέκτησε βαθιά κατανόηση πως οι άνθρωποι είναι δημιουργήματα και πως ό,τι έχουμε έχει δοθεί από τον Θεό. Πίστευε ότι τα πάντα είναι στο χέρι του Θεού και, ανεξάρτητα από το αν ο Θεός χαρίζει ευλογίες ή αφαιρεί πράγματα, το όνομά Του πρέπει να δοξάζεται. Τελικά, ο Ιώβ στηρίχθηκε στην πίστη, την υπακοή και την ευλάβειά του για τον Θεό προκειμένου να καταθέσει μαρτυρία για Εκείνον, ντροπιάζοντας απόλυτα τον Σατανά, κάνοντάς τον να το βάλει στα πόδια, και έγινε ένας ελεύθερος άνθρωπος που δεν ταλαιπωρήθηκε ποτέ ξανά από αυτόν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Ιώβ ποτέ δεν επιδίωξε το χρήμα ή τη φήμη, ούτε τον απασχόλησε το πώς τον έβλεπε ο κόσμος· μοναδική του επιδίωξη ήταν να ακολουθεί το μονοπάτι του Θεού, κερδίζοντας έτσι την επιδοκιμασία Του. Ο βίος του ήταν ξεκούραστος, λυτρωτικός, ελεύθερος, ενώ βίωσε επίσης μια πολύ ουσιαστική και απολύτως πολύτιμη ζωή. Άρα, μόνο όταν καθορίζουμε σωστούς στόχους στη ζωή και έχουμε γνήσια κατανόηση της διακυβέρνησης του Θεού, μπορούμε να αποκτήσουμε απελευθέρωση και ελευθερία, να ξεφύγουμε ολοκληρωτικά από την υπονόμευση του Σατανά, να βγούμε από την παγίδα της κατάθλιψης και να διαγάγουμε μια ευτυχισμένη, χαρούμενη ζωή μέσα στη φροντίδα και την προστασία του Θεού.

Σχετικό περιεχόμενο